Werkvormen

Verdedig eerst een positie met volle overtuiging, wissel dan van kant — en kom er samen uit met een gezamenlijk standpunt.

Iedereen krijgt van iedereen iets mee op papier — en neemt dat mee naar wat er daarna komt.

De groep zoekt naar wat er wél werkte — en ontdekt dat ze het antwoord al in huis heeft.

Je klanten praten over jou terwijl jij luistert en niets mag zeggen.

Een plaatje zegt wat mensen zelf nog niet in woorden hebben.

Vier samenvattingen naast elkaar, en de groep kiest de beste — en leert daarmee wat een goede is.

Je ogen dicht en iemand anders die je leidt — vertrouwen wordt ineens iets concreets.

Geblinddoekt en alleen met woorden een vierkant vormen met een touw — een compacte les in overleg.

Een denkbeeldig cadeau met een absurde kracht — en ineens praat iedereen speels over wat ze meenemen.

Iedereen krijgt een compliment, ook wie er anders nooit een krijgt.

De groep tekent hoe begrippen samenhangen — en je ziet wat ze er werkelijk van gemaakt hebben.

De groep geeft samen één cijfer — en het gesprek daarover is de hele opbrengst.

Een gestructureerd gesprek over iets ingewikkelds, waarin niemand overstemd wordt.

De klas moet zich op volgorde zetten zonder te praten — en ontdekt hoe ze samenwerkt.

Zes manieren van denken, expliciet verdeeld — zodat niet iedereen tegelijk de criticus speelt.

Een kaart die het gesprek leidt, zodat er geen gespreksleider nodig is.

Een verhaal zonder goed antwoord — en een groep die merkt dat ze het oneens is met zichzelf.

Een goed gesprek over iets ingewikkelds, aan tafel, zonder dat er iets besloten hoeft te worden.

Het hele jaar verzamelen, en aan het eind samen terugkijken op wat je hebt meegemaakt.

Vijf simpele symbolen, geen woorden — en er komt iets boven dat niemand kon opschrijven.

Drie minuten om je hele verhaal te vertellen — dus je moet weten wat de kern is.

Zet al je activiteiten op de levenscyclus — en zie wat je moet loslaten om ruimte te maken.

Vier vakken die feedback ordenen terwijl je 'm krijgt — en voorkomen dat het alleen kritiek wordt.

Een klein groepje voert het gesprek, de rest kijkt toe — en ziet dingen die de sprekers zelf missen.

De groep zet zich op een lijn en vouwt die dan dubbel — zodat de uitersten met elkaar praten.

Drie stappen die dwingen om eerst echt te luisteren voordat je antwoordt.

Om beurten een voordeel en een nadeel — en de groep ziet dat bijna alles twee kanten heeft.

Vier kwaliteiten van een samenwerking, gescoord op een ster — en je ziet meteen waar het schuurt.

Een vaste ronde waarin iedereen in één woord zegt hoe hij erbij zit — en de groep weet waar ze aan toe is.

Ruimte om een verlies te delen, met iemand die meeloopt en verder niets doet.

De klas bespreekt zelf wat er speelt en neemt er samen een besluit over.

Vertel over een keer dat je je niet gehoord voelde — en merk hoe het is om wél gehoord te worden.

Vier manieren van helpen naast elkaar geoefend — en je merkt welke je altijd gebruikt.

Drie zinsstarters, en binnen vijf minuten heb je bruikbare feedback op tafel.

Speel de lastige situatie na, drie keer anders — en de groep vindt zelf wat werkt.

Wat je aan een ander irriteert, blijkt bijna altijd je eigen kwaliteit in overdrive — vind samen het vakje waar dat klopt.

Wie een goede vraag kan bedenken, beheerst de stof — en dat merken ze zelf ook.

Twee ringen, steeds een nieuwe gesprekspartner, en zinnen die per ronde dieper gaan.

Schrap alle regels die niet strikt nodig zijn — en houd de handvol over die er echt toe doen.

Eén minuut schrijven aan het eind, en je weet wat er van je uitleg is blijven hangen.

Eén minuut schrijven aan het eind van de les, en jij weet meteen wat is blijven hangen en wat niet.

Negen keer doorvragen op waarom je dit doet — en je komt uit bij iets wat je niet had opgeschreven.

Kies het plaatje dat past bij hoe jullie zeggen te werken, hoe het echt gaat, en hoe het zou moeten.

Wat niemand hardop zegt, mag er even zijn — en dan is het geen dode gewicht meer.

Iedereen laat zonder woorden zien hoe dicht hij bij het gezamenlijke doel staat.

Eén blijft bij de poster om vragen te beantwoorden, de rest van de groep toert langs alle andere posters.

Uitgangspunten aan de muur, drie vragen, en de groep loopt naar wat ze echt vindt.

Een proces stap voor stap uitgetekend — en in de saaiste stap zit het probleem.

Wat mensen denken maar niet zeggen, wordt hardop uitgesproken door iemand anders.

De groep stemt over een echte, leuke beslissing — en ontdekt gaandeweg wat er gebeurt met wie niet wint.

Iedereen boetseert los één lichaamsdeel — en pas als je ze samenlegt, zie je wat samenwerken eigenlijk vraagt.

Iemand zet zijn werksituatie letterlijk in de ruimte neer — en voelt meteen waar het wringt.

Een gesprek waarin de groep de vragen stelt en jij vrijwel niets zegt.

Een vel in vieren, een spiraal in het midden, en vier vragen die het hoofd leegmaken.

Iedereen krijgt een minuut — ook wie normaal niets zegt.

Wie leidt er eigenlijk? De hele kring beweegt, maar niemand geeft het door.

Een kwartier naar buiten in stilte — en achteraf blijkt de groep van alles te hebben gedaan.

Drie groepen met tegenstrijdige opdrachten — en een gesprek over hoe je daarmee omgaat.

Iedereen begint een tekening, niemand maakt er één af — en de uitkomst laat feilloos zien wat er misgaat zonder overleg.

Leg het neer, zeg zo min mogelijk, en kijk wat er gebeurt.

Bedenk eerst hoe je het maximaal kunt verpesten — en ontdek wat je daarvan al doet.

Eén vraag — wat was het onduidelijkst? — en je weet precies waar je uitleg lek is.

Eén verrassende waarneming, vijf mogelijke betekenissen — en pas dan kies je.

Wat kun je doen zonder toestemming en zonder budget? Meer dan je denkt.

Een handvol mensen praat, de rest luistert mee — een gesprek dat wél op gang komt.

Dwingt de groep om ook de andere kant op te schrijven — ook wie zijn mening al klaar had.

Drie vragen die van een ervaring een les maken.

Drie kolommen die je dwingen eerst te kijken voordat je concludeert.

Drie flappen, wat memoblaadjes, en binnen tien minuten weet je precies wat je volgende keer anders doet.

Twee dingen die allebei waar moeten zijn en elkaar tegenspreken — daar zit je echte vraagstuk.

Een goede toetsvraag bedenken is moeilijker dan hem beantwoorden — en precies daarom leer je er het meest van.